![](/static/core/img/cube.png)
![](/static/core/img/cube.png)
Ég tek af mér leðurgrímuna og lít í brotinn spegilinn,
og meðan ég leysi gaddaólina af hálsinum
og dreg gómsæta þyrnana frá strákslegu andliti hans,
finn ég sjálfan mig hvísla í vangogh-eyra hins múlbundna hlekkjaða Jakobs
er hann liggur tjóðrandi kúgaður
af trylltustu órum mínum stórum:
Fyrirgefðu!
Ég þekki þig ekki nógu vel
til að fara svona illa með þig.
og meðan ég leysi gaddaólina af hálsinum
og dreg gómsæta þyrnana frá strákslegu andliti hans,
finn ég sjálfan mig hvísla í vangogh-eyra hins múlbundna hlekkjaða Jakobs
er hann liggur tjóðrandi kúgaður
af trylltustu órum mínum stórum:
Fyrirgefðu!
Ég þekki þig ekki nógu vel
til að fara svona illa með þig.
Minnist mín, listamannsins, sem geisladisks, sem snerist alltaf um sjálfan sig, en flutti þó öðrum tónlist í leiðinni.