Fjalldrapi
Hann vex upp í hlíðum, við hóla og börð,
við hreinsvala blæinn, í ófrjórri jörð.
Þótt ekki sé borin þar mykja í moldu,
þá megnar hann sjálfur að breiðast um foldu.

Hann vex upp í kjarri og hreykist ei hátt,
en heldur við jörðina, blómskreytir fátt,
en stendur því fastar og lifir því lengur,
og lætur ei buga sig, hvernig sem gengur.

Þótt óhjúkrað standi úr ísum og snjó
hans ólaufgað bar, þá lifir hann þó.
Er hæfur í vendi, að hreinsa með bæi,
því hann er mjór, og í stinnara lagi.

Er hæfur í vendi að húðstrýkja þá,
sem heilnæma tyftingu þarfnast að fá.
Þótt fannirnar kyngist hann álnarhátt yfir,
samt ímynd hins beiska sannleika lifir.  
Hannes Hafstein
1861 - 1922


Ljóð eftir Hannes Hafstein

Stormur
Þorsklof
Ástarjátning
Sprettur
Nei, smáfríð er hún ekki
Sprettur
Fjalldrapi
Strikum yfir stóru orðin
Þegar hnígur húm að Þorra
Vísur á sjó
Hraun í Öxnadal
Draumur
Áraskiptin 1901 - 1902
Ást og ótti