![](/static/core/img/cube.png)
![](/static/core/img/cube.png)
Ég lifi í dag en ég dey á morgun,
huganum drekki í eintómum sorgum.
í syndanna flóðið ég sokkinn er djúpt,
lífið sem áður var fallegt og ljúft.
Vonin er horfin því líf mitt er farið,
sýkinnar djöflar hafa sál mína barið.
Mér leiddist að lifa í heiminum sjúka
á endanum ákvað ég lífinu að ljúka.
huganum drekki í eintómum sorgum.
í syndanna flóðið ég sokkinn er djúpt,
lífið sem áður var fallegt og ljúft.
Vonin er horfin því líf mitt er farið,
sýkinnar djöflar hafa sál mína barið.
Mér leiddist að lifa í heiminum sjúka
á endanum ákvað ég lífinu að ljúka.
Ég skrifaði þetta um hugarheim geðveikrar manneskju sem ákveður að fyrirfara sér (ég var svona að hugsa hvernig væri að vera geðveikur) óskemmtileg örlög það