Rauði stóllinn
Hún sat í Rauða stólnum
og hugsaði
eða var hana
að dreyma.

Allt í kringum hana
voru stökkvandi
öskrandi furðudýr
líkir öpum
að reyna að lokka hana til sín.

Hún bandaði út höndunum
og sló þá frá sér
einn af öðrum.
En þeir hættu ekki.

Hún var við það
að gefast upp
þegar hún sá birtuna
og fann hlýjuna á annari höndinni.
Þetta var hún Mía litla
að vekja hana
með smá þvotti
á höndinni
sem hafði fallið niður
þegar hún
dottaði
í Rauða stólnum.  
H.Hildiberg
1963 - ...
Mía litla er hundur


Ljóð eftir H.Hildiberg

Sumar.
Úrhellið
Þokan.
Mót vindinum
Gluggað í blöðin
Tindrandi stjörnurnar
Frjósemi hugans
Í sólinni
Regnið
TANFAR
PEST
Vor
”ÞAÐ ER VON”
Grátbólgin augu
Öfugmæla vorbræðingur
Sólin
Feigðin
Eitt augnablik
Brostnar vonir
Tregatárin
Ljóð
Sonur
Blóðrauð tár
Karp um guði
Brostið hjarta
Ömmustrákur
Ömmustúfur❤️
LITLA SNÓT ❤️
Hver er tilgangurinn…
Rigningardagur
Hversu sárt.
Brot úr hjartanu.
Rauði stóllinn
Dimmur dagur
Morgunskíman
Haustið
Þessi heimur 💔
Sólbrúnka
Blámi himins